1980’li yıllardan itibaren yapısal uyum ve istikrar programlarını Türkiye ile birlikte kapsamlı bir biçimde uygulayan Arjantin, Brezilya, İsrail ve Meksika’nın deneylerini değerlendiren yazarlar, bu ülkelerin kendi hedeflerini gerçekleştirme bakımından başarılarını ve öncelik verilmeyen uzun dönemli büyüme performansının makroekonomik dengeler üzerindeki sonuçlarını tartışıyor. Kitabın 2000 sonrası gelişmelerin de değerlendirildiği genişletilmiş ve güncellenmiş 2. baskısında, IMF ve Dünya Bankası gibi uluslararası iktisada yön veren kuruluşlardaki ve kitabın konusu olan ülkelerdeki değişimler, özellikle 2008 Finansal Krizi’nin yol açtığı sarsıntı dikkate alınarak irdeleniyor. Kolay finansman döneminin kapandığı ve korumacı eğilimlerin yeniden yükseldiği günümüz koşullarında, Türkiye ekonomisinin geleceğine dair öngörülere de yer verilen eser, küresel ve yerel ekonomi politikalarını küreselleşme, büyüme ve istikrar kavramları çerçevesinde anlayabilmek için önemli bir başvuru kaynağı.